Geografski položaj i graditeljski podvig
Drevni zamak Alamut nalazi se na severu današnjeg Irana, na strmom grebenu planinskog masiva Alborz, usamljen na nadmorskoj visini od preko 2.000 metara. Tvrđava je podignuta u 9. veku na prirodno utvrđenoj steni sa koje se pruža potpun pregled nad čitavim kanjonom, što je braniocima omogućavalo rano uočavanje svih potencijalnih pretnji i prilaza.
Specifičan geografski teren i kompleksan sistem kanala za sakupljanje kišnice i skladištenje hrane učinili su ovo utvrđenje praktično neosvojivim za klasične vojne opsade onog vremena, ostavljajući ga odsečenim od spoljnog sveta i zaštićenim od iznenadnih napada.
Sedište tajanstvenog reda i kulturni centar
Istorijski uspon Alamuta započinje krajem 11. veka, kada ga je bez borbe zauzeo verski i politički vođa Hasan ibn Sabah, pretvorivši ga u glavnu bazu ismailitske države i centra poznatog pod nazivom asasini. Tokom narednih vek i po, Alamut nije bio samo vojno utočište sa kojeg su vođeni politički i oružani sukobi širom Bliskog istoka, već i jedno od najvažnijih intelektualnih žarišta tog doba. U okviru kompleksa formirana je bogata biblioteka sa retkim naučnim i astronomskim spisima, dok su u tvrđavi boravili i stvarali brojni priznati matematičari, filozofi i lekari.
Krah pod mongolskom opsadom i savremeni značaj
Razdoblje nepobedivosti Alamuta okončano je sredinom 13. veka pod naletom mongolske vojske predvođene Hulagu-kanom. Nakon duge opsade i predaje poslednjeg vladara, utvrđenje je opljačkano i spaljeno, pri čemu je uništena i čuvena biblioteka, dok su same zidine vremenom prepuštene zubu vremena.
Danas ruševine Alamuta predstavljaju jedan od najznačajnijih arheoloških i turističkih lokaliteta u Iranu, gde se sprovode obimni konzervatorski radovi kako bi se sačuvali preostali kameni zidovi i posetiocima približila bogata istorija ove legendarne planinske tvrđave.
