U urbanom okruženju modernih blokova, između bučnih bulevara i užurbanog ritma novobeogradske svakodnevice, ušuškan je hram koji predstavlja pravo duhovno utočište, Hram Svetog velikomučenika Dimitrija u Bloku 32.
Spoj tradicije i modernog gradskog pejzaža
Između ulica Omladinskih brigada i Bulevara Zorana Đinđića, ova svetinja svojim skladnim arhitektonskim oblikom privlači poglede prolaznika i vernika. Iako je Novi Beograd decenijama unazad planski projektovan prvenstveno kao stambeni i poslovni centar bez starih crkvenih zdanja, izgradnja ovog hrama donela je preko potrebnu duhovnu ravnotežu ovom delu grada.
Istorija građena sa blagoslovom
Temelji ove svetinje svedoče o izazovnim vremenima u kojima je nastajala. Zemljište za izgradnju osveštano je na Mitrovdan 1996. godine, dok je 1998. godine patrijarh srpski Pavle svečano je osveštao temelje. Iako su radovi na kratko bili prekinuti tokom 1998. i 1999. godine, istrajnošću vernika i crkve hram je završen, a 2001. godine na njega su postavljeni i časni krstovi, čime je Novi Beograd dobio još jedan prepoznatljiv duhovni svetionik.
Mesto mira i sabranja
Posvećen Svetom Dimitriju Solunskom, zaštitniku Soluna i stradalnikom za hrišćansku veru, ovaj hram je mesto gde Novobeograđani dolaze da pronađu mir, upale sveće za zdravlje i pokoj duše svojih bližnjih, te da osete toplinu zajedništva. Unutrašnjost i fasada, uređivani sa posebnom pažnjom tokom godina, odišu mirom i tradicionalnom lepotom.
