Istorija mozaika stara je hiljadama godina. Ova tehnika koristila se još u drevnoj Mesopotamiji i Grčkoj, a posebno je procvetala u vreme Rimskog carstva. Rimljani su mozaicima ukrašavali podove i zidove svojih kuća, vila i javnih prostora, često prikazujući bogove, životinje, biljke, scene iz svakodnevnog života i geometrijske ornamente.
Posebnu čar mozaicima daje način na koji se svetlost odbija od njihovih površina. Zato su staklene kockice, naročito one u zlatnim i plavim tonovima, vekovima korišćene za stvaranje raskošnih prikaza u hramovima i crkvama. Posmatraču se iz daljine čini da gleda jednu savršenu sliku, dok se izbliza otkriva na stotine ili hiljade pojedinačnih delova.
Zanimljivo je i to što mozaik nije umetnost samo velikih civilizacija i muzeja. Njegova tehnika danas se koristi u savremenoj umetnosti, arhitekturi i dizajnu, ali i u svakodnevnim predmetima i enterijerima. Savremeni umetnici često koriste neobične materijale – od recikliranog stakla i metala do školjki, drveta i keramike – pomerajući granice tradicionalnog mozaika.
