Na teritoriji Srbije, nadomak Subotice, nalaze se pustare – prirodni fenomen koji se često vezuje za udaljene i egzotične predele. Selevenjske pustare, smeštene na području grada Subotice i opštine Kanjiža, predstavljaju jedinstven ekosistem bogat raznovrsnim biljnim i životinjskim vrstama.
Prostrano zaštićeno područje i raznolik teren
Specijalni rezervat prirode Selevenjske pustare prostire se na oko 700 hektara, dok sa zaštitnom zonom obuhvata približno 1.800 hektara. Ovaj prostor čini deset prostorno izdvojenih celina koje su međusobno povezane ekološkim koridorima, formirajući jedinstvenu i funkcionalnu celinu.
Posebnost ovog područja leži u njegovoj geološkoj raznolikosti. Selevenjske pustare nalaze se na granici između Subotičko-horgoške peščare i Bačke lesne zaravni, što je dovelo do izuzetne raznovrsnosti staništa. Na relativno maloj površini smenjuju se peščare, les, stepe i slatine, stvarajući veliki broj mikro-staništa, objašnjava Sandra Čokić Reh, rukovodilac Sektora zaštite prirode.
Bogata flora i zaštićene vrste
Velika raznolikost staništa uslovila je i bogatstvo biljnog sveta. U Selevenjskim pustarama zabeleženo je šest vrsta orhideja, koje su strogo zaštićene u Srbiji. Njihovo prisustvo na ovako malom prostoru smatra se značajnim pokazateljem očuvanosti i vrednosti ovog prirodnog područja.
Raznovrsnost biljnih vrsta doprinosi i bogatstvu životinjskog sveta, kao i prisustvu brojnih vrsta gljiva, čime ovaj rezervat dobija dodatni ekološki značaj.
Uspešna zaštita ugroženih ptica
Selevenjske pustare predstavljaju i važno stanište za ptice. Među njima se izdvaja modrovrana, poznata i kao zlatovrana ili smrdljivrana. Krajem osamdesetih godina u Vojvodini je bilo oko 100 gnezdećih parova ove vrste, dok je početkom dvehiljaditih njihov broj opao na najviše deset, kaže Sandra Čokić Reh, rukovodilac Sektora zaštite prirode.
Zahvaljujući aktivnostima udruženja „Riparija“ i podršci upravljača rezervata, sprovedene su mere aktivne zaštite, pre svega postavljanjem veštačkih duplji koje omogućavaju pticama uslove za gnežđenje. Ove aktivnosti dale su značajne rezultate – danas u Vojvodini ima oko 360 gnezdećih parova modrovrane.
Slične mere primenjene su i kod drugih vrsta, poput pčelarica, lasta i šumske sove, čime je doprineto očuvanju biodiverziteta ovog jedinstvenog područja.
