Ovo geografsko mesto, zvanično poznato kao okeanski pol nepristupačnosti, dobilo je nadimak po slavnom kapetanu iz romana Žila Verna, a njegova najvažnija karakteristika jeste to što je udaljenije od kopna nego bilo koja druga tačka na Zemlji. Najbliže ostrvo nalazi se na više od dve hiljade i šest stotina kilometara udaljenosti, zbog čega su najčešći i najbliži ljudski susedi ovom mestu zapravo astronauti na Međunarodnoj svemirskoj stanici, koji prolaze u orbiti na oko četiri stotine kilometara iznad njega.
Okeanska pustinja bez života
Pored neverovatne geografske udaljenosti, ova tačka je posebna i po specifičnim prirodnim uslovima koji u njoj vladaju. Smeštena u središtu velike južnopacifičke struje, ova regija je izolovana od okeanskih tokova koji nose hranljive materije sa kopna ili iz dubljih slojeva vode, zbog čega u njoj nema dovoljno nutrijenata za razvoj planktona, ribe ili većih morskih stvorenja. Snažni vetrovi i odsutnost bilo kakvog kopnenog uticaja pretvaraju ovaj deo okeana u svojevrsnu morsku pustinju, gde su tišina i prostranstvo jedini konstantni stanovnici.
Poslednje počivalište za svemirske letelice
Upravo zbog svoje potpune izolovanosti i nedostatka morskog života, ovo područje je dobilo neobičnu ulogu u modernoj tehnologiji kao globalno groblje svemirskog otpada. Svemirske agencije širom sveta usmeravaju stare satelite, rashodovane teretne brodove i deorbitirane svemirske stanice upravo ka ovoj tački prilikom njihovog povratka u atmosferu. Na taj način, delovi tehnologije koji prežive sagorevanje tokom pada bezbedno završavaju na samom dnu okeana, hiljadama metara ispod površine, gde nikome ne mogu naneti štetu.
To misteriozno mesto na mapi svedoči o tome koliko je naša planeta i dalje prostrana i nekontrolisana, podsećajući nas na činjenicu da na Zemlji postoje kutci koji su ljudima nedostižniji od samog svemira. Point Nemo ostaje spomenik tišini i geografskoj krajnosti, mesto gde se spajaju krajnje granice okeanskih dubina i prostranstva svemira.
