Preko vrha planine Nidže u to vreme pružala se granična linija prema Grčkoj, zbog čega je ovladavanje ovom strateški važnom kotom na visini od preko 2.000 metara u srpskoj tradiciji s pravom ponelo naziv „Kapija otadžbine”.
Bugarske i nemačke snage su ovaj prostor, koji su u svojoj komandi nazivali „Borisov grad”, smatrale neosvojivim, ali su nakon višenedeljnih ogorčenih borbi i nadljudskih napora pripadnici Drinske i Dunavske divizije uspeli da slome neprijateljski otpor. Konačno ovladavanje Kajmakčalanom usledilo je 30. septembra, čime je ostvarena prva velika pobeda srpske vojske nakon dramatičnog povlačenja preko Albanije tokom zime 1915. i 1916. godine.
Uspeh na planini Nidže otvorio je put za dalja ratna dejstva i kasnije oslobođenje Bitolja sredinom novembra iste godine. Ova operacija, međutim, plaćena je ogromnim žrtvama, pošto su u teškim borbama prsa u prsa poginula 4.643 srpska ratnika, od čega 3.320 pripadnika Drinske divizije, dok je više hiljada vojnika ranjeno ili nestalo.
U znak sećanja na ove istorijske događaje, kralj Aleksandar Karađorđević podigao je povodom desetogodišnjice proboja Fronta spomen-kapelu sa kosturnicom na vrhu Kajmakčalana, u koju je, prema ličnoj želji, položeno i srce velikog prijatelja srpskog naroda Arčibalda Rajsa. Centralno mesto u sećanju na ove junake u prestonici danas zauzima i autentična osmatračnica preneta sa Solunskog fronta, koja se nalazi u Pionirskom parku u Beogradu.
