Dok država odgovornost u potpunosti prebacuje na kantone i opštine, teret zbrinjavanja najugroženijih u velikoj meri padne na privatna udruženja, volontere i crkvene organizacije. Ilustrujući tešku svakodnevicu na ulici, portal navodi primer starijeg uličnog muzičara Jana iz Berna, koji obrok u otvorenoj kući „La Prairie“ plaća pet franaka, dok još toliko izdvaja za noćenje u zajedničkoj sobi prihvatilišta „Sleeper“, čekajući svake večeri 22 časa da se objekat otvori.
Prema poslednjoj proceni iz 2022. godine, urađenoj po nalogu Savezne kancelarije za stanovanje, u Švajcarskoj je bilo oko 3.810 beskućnika i još 16.355 ljudi kojima je pretio gubitak doma. Međutim, autor istraživanja i profesor socijalnog rada Jerg Ditman upozorava da su ti podaci dobijeni proračunom jer je u anketi učestvovalo svega 28 odsto opština, te da se rezultati više ne mogu smatrati pouzdanim.
Situacija se drastično razlikuje od grada do grada. U Bernu je trenutno evidentirano 56 beskućnika uz trend stalnog rasta, pri čemu gotovo polovinu čine strani državljani koje pojedina javna prihvatilišta moraju da odbiju ako nemaju regulisan boravak. Bazel je poslednje brojanje sproveo još 2020. godine zabeleživši 68 osoba, dok Cirih tek od 2024. godine organizuje prebrojavanja dva puta godišnje. Ditman ističe da stav federacije predstavlja nedostatak političke volje, ukazujući na to da, za razliku od Švajcarske, nordijske zemlje decenijama vode redovne evidencije, dok Nemačka ima zakonski uređenu državnu statistiku o beskućnicima.
