Ekonomski plan i naseljavanje pedeset parova
Argentinska vlada je 1946. godine donela odluku da na arhipelag Ognjena Zemlja u Patagoniji naseli 25 parova kanadskih dabrova. Osnovna ideja projekta bila je pokretanje lokalne industrije krzna i ekonomski razvoj ovog izolovanog i nenaseljenog regiona. Procenjivalo se da će se glodari u novom okruženju kontrolisano razmnožavati, čime bi se stvorio stabilan izvor prihoda za lokalno stanovništvo i trgovce.
Svet bez prirodnih predatora i eksplozija populacije
Međutim, plan se ubrzo potpuno otrgao kontroli. Patagonija nije imala prirodne predatore koji u Severnoj Americi drže populaciju dabrova pod kontrolom, poput vukova, medveda i puma. Pored odsustva opasnosti, izuzetno pogodni vodeni tokovi i obilje hrane omogućili su životinjama da se razmnožavaju neometano i velikom brzinom. Prvobitnih pedeset jedinki tokom decenija se namnožilo na više od sto hiljada, proširivši se sa Ognjene Zemlje i na čileanski deo Patagonije.
Pustošenje autohtonih šuma i promena rečnih tokova
Najveći problem nastao je u strukturi samog drveća. Za razliku od severnoameričkih stabala koja imaju sposobnost da ponovo izrastu nakon što ih dabrovi obore, južnoameričke bukve nemaju taj odbrambeni mehanizam.
Kada dabrovi obore stabla radi gradnje brana, te šume se više ne obnavljaju. Izgradnjom hiljada brana potopljene su ogromne površine, stvorene su močvare tamo gde ih nikada nije bilo, a rečni tokovi su trajno preusmereni.
Danas se ova intervencija iz 1946. godine smatra jednom od najvećih ekoloških grešaka u Južnoj Americi, a vlasti Argentine i Čilea ulažu velike napore i sredstva u pokušaje kontrole populacije kako bi sačuvali preostale autohtone šume Patagonije.
