Iako se otisci prstiju smatraju jedinstvenim identifikatorom svake osobe, malo je poznato da i ljudski jezik ima sopstveni, neponovljiv uzorak.
Stručnjaci navode da tekstura jezika, odnosno raspored njegovih površinskih šara, varira od osobe do osobe, zbog čega ne postoje dva identična jezika.
Međutim, za razliku od otisaka prstiju, ovakvi obrasci se ne koriste u identifikacione svrhe.
Posebnu ulogu u funkciji jezika imaju sitne izbočine poznate kao papile. One omogućavaju prepoznavanje ukusa, pomažu u manipulaciji hranom, ali i učestvuju u osećaju teksture prilikom žvakanja.
