U tradicionalnoj srpskoj kulturi prag je simbolično značenje granice, razdvaja spoljašnji svet od unutrašnjosti doma i porodice, te su se za njega vezivala brojna pravila i verovanja.
Zato se govorilo da nije dobro sedeti na pragu, da se dugo stoji na njemu ili da ga neko gazi. Prag se doživljavao kao posebno mesto u kući, a neka od tih verovanja povezivana su i sa zaštitom doma i ukućana.
Posebno je zanimljivo što se slična simbolika praga pojavljuje u različitim narodnim tradicijama. Preko praga se ulazilo u novi životni prostor, pa je njegov prelazak imao posebno značenje i u svadbenim običajima. Mlada je u nekim krajevima unošena ili prevođena preko praga, što se tumačilo kao simbol njenog prelaska u novi dom.
Tako su se za njega vremenom vezivala pravila koja su se prenosila sa generacije na generaciju.
A možda je najzanimljivije to što neke od izreka i danas koristimo, iako smo zaboravili njihovo prvobitno značenje.
Posebno mesto prag je ima i u svadbenim običajima. U pojedinim krajevima bilo je uobičajeno da mladoženja mladu prenese preko kućnog praga kada prvi put ulazi u svoj novi dom. Taj prelazak ima značenje ulaska u novu porodicu i novi život.
