Telč se nalazi u češkoj oblasti Visočina, blizu istorijske granice Moravske i Češke. Njegovo istorijsko jezgro upisano je na Uneskovu listu svetske baštine 1992. godine.
Glavni trg prepoznatljiv je po renesansnim i baroknim kućama, povezanim nizom arkada. Različite fasade, ukrašeni zabati i srednjovekovni raspored čine skladnu celinu. Ipak, Uneskova zaštita obuhvata i zamak i vodene površine koje su imale odbrambenu ulogu.
Zamak koji je menjao lice grada
Na kraju trga nalazi se zamak, nekadašnje gotičko utvrđenje koje je u drugoj polovini 16. veka Zaharija iz Hradeca preoblikovao u renesansnu rezidenciju.
U njegovom uređenju učestvovali su italijanski majstori, a konačnom izgledu kompleksa doprineo je arhitekta Baldasare Mađi. Sačuvani enterijeri, oslikavanje, štukatura i drvorez pokazuju koliko se nekadašnja tvrđava promenila kada je postala mesto stanovanja i predstavljanja plemićke moći.
Dvorište sa arkadama i vrt nastavljaju priču koju posetilac započinje među kućama na trgu.
Jezerca koja su nekada branila Telč
Vodene površine oko centra danas deluju kao prirodan okvir grada, ali su nastale ljudskim radom. Zajedno sa zidinama bile su deo sistema odbrane, a služile su i uzgoju ribe.
Štepnicky i Ulicky okružuju istorijsko jezgro sa trgom i zamkom. Njihovu vezu moguće je pratiti i kroz potok koji prolazi parkom zamka. Ostaci zidina vide se sa nasipa uz Ulicky i iz ulice Hradební, pa šetnja uz vodu otkriva i delove nekadašnjeg utvrđenog grada.
Treće jezerce, Staromestsky, vodi prema starijem delu naselja, uz crkvu Majke Božje. Tu se zbijene gradske fasade postepeno smenjuju sa zelenilom i otvorenijim predelom.
Od parka do pogleda sa obale
Park zamka pruža prostor za predah posle obilaska istorijskog centra. Zelenilo i staklenik iz početka 19. veka pokazuju drugačiju stranu plemićkog imanja, udaljenu od raskošnih sala.
Obilazak se može nastaviti uz jezerca, odakle se menja pogled na grad. Umesto pojedinačnih fasada, u prvi plan dolazi odnos vode, obala i istorijskog jezgra.
