Oba naziva u svojoj osnovi nose motiv „belog grada” ili „bele tvrđave”, nazvani tako po svetlim kamenim zidina i stenicama koje su još u davnim vekovima privlačile pažnju putnika i osvajača. Dok je Beograd izrastao u živopisnu metropolu na ušću dve reke, Belogradčik je ostao u podnožju Stare planine, vodeći posetioce kroz bogatu baštinu Balkana.
Glavni adut Belogradčika, koji godišnje privlači hiljade turista, jesu čuvene Belogradčičke stene,– impozantne crvenkaste i žućkaste kamene formacije koje se prostiru na više od 50 kvadratnih kilometara. Ove prirodne skulpture, stvarane milionima godina radom vetra i vode, visoke su i do 200 metara i grade oblike u kojima mašta prepoznaje ljudske figure, zamkove i mitska bića.
U samom srcu ovih neobičnih stena ugnezdila se Belogradčička tvrđava, poznatija i kao Kaleto, jedna od najočuvanijih utvrđenja u Bugarskoj. Za razliku od beogradske Kalemegdanske tvrđave čiji su zidovi u potpunosti izgrađeni ljudskom rukom, graditelji Belogradčika iskoristili su masivne prirodne stene kao prirodne bedeme, doziđujući samo neophodne kamene zidove na prilazima. Nastala još u doba Rimskog carstva, a dograđivana tokom vizantijske, bugarske i osmanske epohe, ova tvrđava pruža neverovatan pogled od 360 stepeni na okolne planinske vrhove i čini idealan spoj istorije i prirode.
Pored istraživanja samog utvrđenja i planinarskih staza koje vode kroz stene, okolina Belogradčika nudi i bogat sadržaj za ljubitelje avanture i arheologije.
