Po izbijanju Prvog balkanskog rata javlja se kao dobrovoljac Narodnoj odbrani i odmah nakon obuke odlazi na prve borbene linije na Crnoj čuki i Veljoj glavi. Brzo se proslavila kao neustrašiv borac.
Francuski novinari su je prozvali: srpska Jovanka Orleanka. Odlikovana je Ordenom za hrabrost. Ali tu njena priča tek počinje.
Kada je 1914. napadnuta Srbija — ona je bila učesnik prve bitke u kojoj je razbijen austrijski desant na Beograd. Komandovala je grupom srpskih boraca koja je prešla Savu kako bi izvidila neprijateljske položaje i presekla telefonske žice do Zemuna.
Učestvovala je u bítkama na Drini i Kolubari, zadobivši teške povrede zbog kojih joj je amputirano stopalo. Ali Sofija nije stala. Prešla je Albaniju i učestvovala u proboju Solunskog fronta. Nakon rata venčala se sa svojim saborcem Tihomirom Krsmanovićem.
Preminula je u 84. godini, a sahranjena je uz vojne počasti na Novom groblju u Beogradu.
Četvrta priča iz ekskluzivnog serijala “Srpske heroine”, koji je nastao po knjizi “Srpske heroine u Velikom ratu”, autora: Bojane Ilić, Marijane Mraović i Petra Đurđeva, u izdanju Media centra Odbrana.
