Ljudi iz sveta sporta često su istinski heroji zdravog života i snažni uzori zajednici. Među njima je i paraolimpijac Filip Graovac, sportista čija priča nadilazi rezultate i medalje i govori o istrajnosti, veri i snazi duha.
Iako se njegova disciplina – bacanje čunja – na ovim prostorima još uvek doživljava kao neobična, ona u osnovi pripada para-atletici i bliska je klasičnim atletskim disciplinama poput bacanja diska i koplja. Zbog stepena invaliditeta i otežanog hvata, sportistima je omogućeno korišćenje posebno prilagođene sprave – čunja, koji je lakši za kontrolu i precizno bacanje.
Život u kolicima posle jednog trenuka nepažnje tinejdžera
Graovac je sport zavoleo još u mladosti. Atletikom se bavio i pre povrede, a nakon nje je vrlo brzo pronašao put nazad u sport, najpre kroz para-plivanje. Godinama je bio član para-plivačke reprezentacije Srbije, sve do 2015. godine, kada je, sasvim slučajno, dobio priliku da se oproba u para-atletici. Susret sa tadašnjim selektorom reprezentacije bio je prekretnica – rezultati su brzo počeli da dolaze, a bacanje čunja postalo je njegova nova sportska strast.
Život mu se iz korena promenio 2000. godine, kada je kao šesnaestogodišnjak tokom letovanja u Crnoj Gori doživeo tešku povredu. Jedan trenutak nepažnje pri skoku u vodu doveo je do preloma vratnog pršljena, nakon čega je ostao u kolicima. Taj događaj zauvek je promenio njegov svakodnevni život, ali ne i njegovu volju.
Zlato u Parizu
Veliku ulogu u Filipovom oporavku i sportskom razvoju imala je porodica, pre svega otac, koji mu je bio i ostao najveća podrška. Upravo zahvaljujući sportu, Filip je imao priliku da obiđe mnoga mesta širom sveta i ostvari snove koji su nekada delovali nedostižno.
Kao najveći uspeh u karijeri izdvaja osvajanje zlatne medalje na Svetskom prvenstvu u Parizu. Iako je na Paraolimpijskim igrama završio na četvrtom mestu, rezultati koje ostvaruje svedoče o vrhunskom nivou forme i posvećenosti.
Najvažnija je podrška porodice i zajednice
Pored porodice, značajnu podršku pružaju mu prijatelji, komšiluk, kao i kolege sa posla u opštini Rakovica, gde je zaposlen. Ističe i podršku lokalne samouprave i države, koja je poslednjih godina znatno unapredila uslove za sportiste sa invaliditetom – od sportskih objekata do ravnopravnog vrednovanja medalja i nacionalnih priznanja.
Graovac naglašava da su danas medalje osvojene u para-sportu u potpunosti izjednačene sa medaljama iz redovnog sporta, kako po značaju, tako i po nagradama. Takav odnos, smatra, predstavlja snažan podsticaj sportistima i potvrdu da se njihov trud i rad prepoznaju.
Priča Filipa Graovca nije samo sportska. Ona je podsetnik da prepreke ne moraju biti kraj puta, već početak nove borbe – one u kojoj su volja, disciplina i podrška
okruženja ključni saveznici.
