U neposrednoj blizini Beograd nalazi se manastir Manastir Fenek, čije zidine čuvaju burnu istoriju i vredne relikvije od zaborava. Iako geografski ne pripada grupi fruškogorskih manastira, Fenek deli sudbinu sedamnaest živih svetinja na „srpskoj Svetoj gori“.
Tokom istorije, manastir je bio utočište srpskom narodu u vremenima ratova, što dodatno naglašava njegov značaj. Njegova istorija, prema dostupnim zapisima, seže u 15. vek, a prvi pisani trag o manastiru ostavio je iguman Vikentije Rakić.
Istorija stradanja
Manastir Fenek je kroz vekove više puta stradao. Nakon Prvog svetskog rata bio je spaljen, dok je tokom Drugog svetskog rata, 1942. godine, pripao vlastima NDH. Ni period posle rata nije bio naklonjen ovoj svetinji, koja je i u vreme komunizma prolazila kroz teške okolnosti.
Uprkos tome, manastir je sačuvao svoje duhovno i materijalno nasleđe. Posebno mesto zauzima činjenica da je posvećen Svetoj Petki, čije se čestice moštiju čuvaju u manastiru. Ova svetiteljka zauzima značajno mesto u pravoslavnoj tradiciji, naročito među vernicima koji joj se obraćaju za pomoć i zaštitu.
Umetnost, obnova i život manastira danas
Jedan od najvrednijih očuvanih elemenata manastira jeste ikonostas, delo slikara Aksentija Markovića, poznatog po radu na više značajnih crkava. Iako je manastir kroz istoriju bio bogat i posedovao velike površine zemlje, brojna stradanja uticala su na njegov izgled i razvoj, priča monah Nikolaj.
Danas monaško bratstvo, pored duhovnog života, razvija i proizvodnju manastirskih proizvoda. Posetioci mogu poneti med, vino i rakiju iz manastirske proizvodnje, kao i proizvode iz plastenika poput povrća. Ove delatnosti deo su svakodnevnog života manastira i doprinose njegovoj održivosti.
