Majčin glas za novorođenče nije samo poznat zvuk koji ga umiruje. Bebe veoma rano počinju da razlikuju glas majke od glasova drugih ljudi, a posebno zanimljivi rezultati poslednjih godina došli su iz istraživanja prevremeno rođene dece.
Istraživanje objavljeno 2025. godine pratilo je prevremeno rođene bebe koje su tokom boravka u bolnici slušale snimke svojih majki dok čitaju.
Kada su im kasnije urađena snimanja mozga, primećena je razlika u razvoju dela bele mase koji ima važnu ulogu u obradi govora i jezika.
Reč je o nervnom putu koji povezuje delove mozga važne za prepoznavanje i obradu govora. Kod beba koje su češće slušale majčin glas ovaj deo pokazivao je znake zrelijeg razvoja u odnosu na bebe koje su bile izložene uobičajenim zvucima bolničkog okruženja.
Nalaz je posebno značajan kod prevremeno rođenih beba, jer one deo perioda koji bi inače provele u materici provode u bolničkom okruženju, okružene zvucima aparata i znatno manjom količinom govora.
Bebe glas majke upoznaju još pre rođenja
Slušni sistem počinje da se razvija još tokom trudnoće, pa beba u materici postepeno počinje da registruje zvuke iz okoline.
Među njima se posebno izdvaja majčin glas, koji do bebe ne stiže samo spolja već i kroz vibracije njenog tela.
Zbog toga novorođenčetu taj glas već nakon rođenja nije potpuno nepoznat.
Istraživanja pokazuju da bebe veoma rano drugačije reaguju na majčin glas nego na glas nepoznate osobe. Kako odrastaju, ta poznatost postaje deo svakodnevne komunikacije kroz koju uče ritam govora, intonaciju i način na koji se ljudi obraćaju jedni drugima.
Nije, dakle, presudno da roditelj stalno smišlja posebne načine stimulacije. Običan razgovor dok presvlači bebu, pevanje uspavanke ili čitanje priče predstavljaju bogat izvor zvukova i govora.
Poznati glas može da umiri bebu
Efekat majčinog glasa primećen je i u situacijama koje su za bebe neprijatne.
Pregledi više istraživanja na prevremeno i terminski rođenim bebama pokazali su da slušanje majčinog glasa tokom pojedinih bolnih medicinskih procedura može biti povezano sa manjom reakcijom na bol i stabilnijim fiziološkim parametrima.
To ne znači da glas može da zameni medicinske metode za ublažavanje bola, ali pokazuje koliko snažno beba reaguje na nešto što joj je poznato.
Majčin glas zato nije potrebno posmatrati kao neku posebnu „tehniku“. Za bebu je važan upravo zato što ga poznaje i povezuje sa osobom koja je redovno uz nju.
Pričanje sa bebom ima smisla iako ona još ne razume reči
Roditeljima ponekad može izgledati neobično da razgovaraju sa bebom koja još ne može da odgovori niti razume značenje većine reči.
Ipak, beba sluša mnogo pre nego što počne da govori.
Ona postepeno upoznaje melodiju jezika, razlike u tonu glasa i ritam razgovora. Kasnije će upravo iz svakodnevnih razgovora početi da izdvaja glasove, reči i njihovo značenje.
Zato pričanje, pevanje i čitanje bebi ne moraju da budu posebna obaveza.
Dovoljni su obični trenuci tokom dana, nekoliko rečenica dok je roditelj drži, opisivanje onoga što rade ili kratka pesmica pred spavanje.
