Hrast pod kojim je rođena sloboda: Mesto gde je Miloš rekao „Rat Turcima“
Ispod hrasta, pored skromne crkve brvnare, izgovorene su reči koje su promenile tok srpske istorije. Takovo danas čuva uspomenu na taj trenutak kao jednu od najvažnijih tačaka nacionalne prošlosti.
Hrast kao svetinja naroda
U srpskoj tradiciji, najstariji hrast u selu nazivao se Zapis. Pod njim su se održavali zborovi, posela i litije, a prema njemu se odnosilo sa posebnim poštovanjem, kao prema svetom mestu.
Takovski grm i dinastija Obrenović
Obrenovići su verovali da je sudbina njihove dinastije neraskidivo povezana sa takovskim hrastovima, dok je narod vremenom počeo da veruje da se u sudbini tih stabala ogleda i sudbina čitave Srbije.
Mesto ustanka i predaje
U ovoj crkvi Miloš Obrenović se, nakon sloma Prvog srpskog ustanka, predao Turcima. Samo dve godine kasnije, upravo ovde započeo je Drugi srpski ustanak.
Rečenica koja je ušla u istoriju
Na praznik Cveti 1815. godine, Miloš Obrenović se popeo na kamen ispod hrasta i izgovorio čuvene reči: „Evo mene, eto vas – rat Turcima“, čime je otpočela nova borba za slobodu.
Za Srbe su hrastovi uvek bili svetinje. Ispod njih su se održavala posela, zborovi i litije. Najstarije stablo u okolini / hrast, grm/ Srbi su nazivali Zapis i prema njemu su se odnosili sa poštovanjem.
Tako su i Obrenovići, rođeni u srcu Šumadije, veoma poštovali Takovski grm, zato što su verovali proročanstvima, ali i da postoji neraskidiva veza između sudbina takovskih grmova i dinastije Obrenović. Međutim, potonji događaji proširili su verovanje da sudbinu takovskih grmova prati i sudbina srpskog naroda.
U Takovu se nalazi jedna od najznačajnijih i slobodno možemo reći, najlepših crkava brvnara u našoj zemlji. Ono što karakteriše ovakve crkve, jeste upravo karakterističan stil gradnje koji je nastao za vreme Turaka. Ovakve crkve bilo je lako premestiti ukoliko bi bile zapaljene, oštećene, ili srušene.
Prva crkva brvnara je bila podignuta 1724. godine. Sledeće godine je spaljena
Na temeljima te bogomolje koja je spaljena 1725. godine, podignuta je crkva Brvnara koja se sada nalazi u Takovu. Ovo je veoma star i značajan verski objekt za same meštane sela Takova, ali i za čitavu Srbiju, jer je upravo crkva Brvnara jedno od značajanih istorijskih mesta, vezano za Prvi, i Drugi srpski ustanak. Miloš Obrenović se, nakon sloma Prvog srpskog ustanka, ovde predao Turcima. A dve godine nakon toga, on je ovde podigao Drugi srpski ustanak 1815.
Na crkveni praznik Cveti, ispred same crkve, održana je Skupština. Značaj ovog objekta ogleda se u tome što se Miloš popeo na kamen ispod hrasta, koji se nalazi neposredno pored, i izgovorio reči: “Evo mene, eto Vas, rat Turcima.”
Graditelji su bili čuveni majstori iz oblasti Osad. To je oblast koja danas zahvata prostor Zvornika, Skelana, Bajine bašte i Srebrenice.
Ovi graditelji su zidali ovu bogomolju za vreme 19. veka, a to je bio samo jedan od poslova koje su obavljali za kneza Miloša Obrenovića.
Jedan potez u ovom kraju nosi naziv Osaćanske krivine, upravo po tim ljudima koji su iz Bosne dolazili tu, nastanjivali se, najčešće u valjevskom kraju, i gradili ovakve tipske objekte. Ikonostas crkve Brvnare, itakođe nazvane Osaćanskom, potiče iz 19. veka i dar je gospodara Jovana Obrenovića, mlađeg brata kneza Miloša. Ova crkva ima svega tri prozora, koji su skromnih dimenzija i često su imali ulogu puškarnice i osmatračnice.
Nedaleko od crkve Brvnare, treba posetiti spomen kompleks Takovski grm, gde je za vreme izbijanja ustanka bila gusta hrastova šuma, pokrivena hrastovima lužnjacima, koja je služila kao sklonište.
Miloš se, kažu, sa zbora u Takovu povukao u svoj konak, u selu Gornja Crnuća, i danima razmišljao samo o ustanku. Danas se na tom mestu nalazi spomenik posvećen upravo Drugom srpskom ustanku, podignut 1887. godine, za vreme vlade kralja Milana.
