Subotička peščara od 2003. godine ima status zaštićenog prirodnog dobra od nacionalnog značaja.
Reč je o najvećem zaštićenom području u okolini Subotice, koje obuhvata oko 5.200 hektara. Od te površine, oko 4.000 hektara čine šumski kompleksi, dok su posebno značajna i područja sa peščarskom travnatom vegetacijom, koja zauzimaju oko 1.200 do 1.300 hektara, objašnjava Oto Sekereš, šef čuvarske službe JP Palić Ludaš.
Retke i endemične vrste
U Subotičkoj peščari prisutne su i endemične biljne vrste, među kojima su peščarski mrazovac, peščarska perunika i šafranika, pri čemu je ovo jedino njihovo poznato stanište u Srbiji.
Kada je reč o fauni, područje nastanjuju i retke vrste sisara i ptica. Posebno se izdvaja populacija slepih kučića, čije se stanište ovde aktivno čuva.
Među pticama se izdvajaju crne rode, koje su vezane za vlažna staništa. U blizini se nalazi rečica Kireš, koja protiče uz granicu sa Mađarskom i predstavlja važno vlažno stanište koje obezbeđuje uslove za ishranu i gnežđenje ovih vrsta, naročito na velikim šumskim stablima.
U ovom području prisutne su i ptice grabljivice, poput belorepana, dok se povremeno javlja i orao krstaš. Tokom zimskih meseci redovno se beleži prisustvo crnog orla, kaže Oto Sekereš.
Očuvanje šumskog ekosistema
Oko 4.000 hektara Subotičke peščare pokriveno je šumom, kojom gazduje Javno preduzeće „Vojvodinašume“. Upravljanje se sprovodi uz očuvanje prirodnog izgleda staništa u prvom i drugom stepenu zaštite.
U šumskim zajednicama prisutne su vrste kao što su poljski jasen, hrast lužnjak i bela topola. Pored autohtonih šuma, prisutne su i veštački podignute sastojine crnog bora, belog bora, bagrema, kao i kanadskih, odnosno evroameričkih topola.
