Rođena u Beogradu 1900. godine u uglednoj porodici, Nadežda Adžić, potonja mati Ana, imala je pred sobom otvoren put ka udobnom životu i umetničkoj karijeri. Otac Sreten bio je čuveni srpski pedagog i upravnik Učiteljske škole, a majka Mileva poticala je iz poznate beogradske kuće Popovića. Ipak, umesto udaje i građanskog komfora, Nadežda se još u ranoj mladosti opredelila za duhovni put i služenje drugima, ističući da ne želi da se sputava brakom kada je Gospod pred nju stavio mnogo šire i uzvišenije zadatke.
Rad sa siročadima pod okriljem vladike Nikolaja
Na poziv vladike Nikolaja Velimirovića, Nadežda 1935. godine odlazi u Bitolj, gde preuzima upravljanje Dečijim hranilištem „Bogdaj“. U teškim uslovima i nemaštini, sa velikom ljubavlju i majčinskom brigom okupljala je gladnu i napuštenu decu, obezbeđujući im hranu, odeću i ogrev. Njen rad ubrzo se proširio i na trstenički kraj, gde je uoči Drugog svetskog rata osnovala novo hranilište. Meštani su je pamtili kako po kiši, blatu i mrazu vuče teška kolica i džakove sa namirnicama, proseći po selima kako bi nahranila svoje štićenike, pri čemu je krhkog zdravlja trajno povredila kičmu.
Služenje u manastiru Vraćevšnica i duhovno nasleđe
Nakon višedecenijskog humanitarnog rada, Nadežda se zamonašila 1948. godine u manastiru Sretenje, dobivši monaško ime Ana, da bi ubrzo preuzela upravu nad manastirom Vraćevšnica kao njegova igumanija. Tokom teških posleratnih godina, mati Ana je obnavljala svetinju, nosila najskromniju odeću i sa jednakom pažnjom dočekivala putnike, prosjake i sirotinju, ostavši upamćena po nesvakidašnjoj plemenitosti i duhovnoj dubini. Do kraja života održavala je snažnu duhovnu vezu sa vladikom Nikolajem, koji je na samrtnoj postelji u Americi bio prekriven upravo šarenicom koju mu je ona poslala iz Bitolja, kao simbol njihove zajedničke misije.
Sećanje na svetu dušu srpskog monaštva
Kada se 18. novembra 1975. godine preselila u večnost, mati Ana je sahranjena na monaškom groblju u Vraćevšnici, ostavivši iza sebe neizbrisav trag u istoriji domaćeg dobročinstva i monaštva. Očuvana spomen-soba u Vraćevšnici danas podseća posetioce na ženu koja je u najtežim vremenima postala majka stotinama dece bez roditelja i primer kako se obrazovanje, vera i bezgranična ljubav stavljaju u službu najranjivijih.
