Albarracin se prilično razlikuje od slike Španije koju obično vezujemo za more, palme i velike trgove. Ovde su u prvom planu kamen, strme ulice, stare kuće i pejzaž u toplim, zemljanim tonovima.
Prema podacima zvaničnog turističkog portala Španije, grad je nekada bio prestonica muslimanskog taifa kraljevstva, a tragovi tog perioda i danas su vidljivi u izgledu starog gradskog jezgra. Srednjovekovni raspored ulica, zidine i način gradnje daju Albarracínu prepoznatljiv izgled, zbog čega je njegovo istorijsko jezgro zaštićeno kao kulturno dobro.
Grad u crvenkastim tonovima
Jedna od stvari koje se prvo primete jesu fasade u toplim crvenim i ružičastim nijansama. Ta boja nije slučajna niti je nastala samo kao estetski izbor.
Tradicionalne kuće građene su od materijala koji su bili dostupni u okolini, kamena, drveta i lokalnog gipsa. Gradske vlasti Albarracina navode da se ovde i danas čuva tradicionalna proizvodnja crvenog gipsa od lokalnog kamena, a njegova karakteristična boja vremenom je postala jedno od glavnih obeležja grada.
Zbog toga se kuće iz daljine gotovo stapaju sa okolnim stenama, pa čitavo mesto deluje kao prirodan nastavak pejzaža.
Kuće koje prate teren
Šetnja starim delom grada brzo otkriva da ovde gotovo ništa nije potpuno ravno. Ulice su uske i krivudave, a kuće često imaju isturene spratove, drvene konstrukcije i zidove koji su prilagođeni nepravilnom terenu.
Jedan od najpoznatijih primera je Casa de la Julianeta, kuća neobičnog, gotovo nakrivljenog izgleda. Prema turističkoj službi grada, njen oblik nastao je zbog veoma ograničenog prostora između dve ulice, pa je pri gradnji iskorišćen gotovo svaki deo zemljišta.
Upravo te nepravilnosti daju Albarracínu posebnu atmosferu i osećaj da je grad rastao postepeno, prilagođavajući se terenu.
Zidine iznad crvenih krovova
Iznad kuća uzdižu se masivne srednjovekovne zidine koje prate liniju brda i na pojedinim mestima deluju kao deo same planine.
Najstariji delovi utvrđenja, među kojima su bastion i kula Andador, potiču iz 10. veka. Tokom narednog veka odbrambeni sistem dodatno je proširivan, a novi delovi zidina i kula građeni su i nakon hrišćanskog osvajanja.
Sa viših delova grada pruža se jedan od najlepših pogleda na Albarracin, na crvene krovove, uske ulice i dolinu kroz koju protiče reka Guadalaviar.
Grad koji se najbolje otkriva peške
Albarracín je mesto koje ima smisla upoznavati polako, korak po korak. Plaza Mayor može biti dobar početak obilaska, a odatle se kroz strme ulice stiže do katedrale El Salvador, nekadašnje episkopske palate, gradskih kapija i vidikovaca.
Današnja katedrala počela je da se gradi u 16. veku, iako je Albarracin imao katedralnu crkvu još od 1172. godine.
Grad se nalazi oko pola sata vožnje od Teruela i manje od dva sata od Zaragoze, pa je pogodan i za jednodnevni izlet tokom putovanja kroz unutrašnjost Španije.
Grad se nalazi oko pola sata vožnje od Teruela i manje od dva sata od Zaragoze, pa je pogodan i za jednodnevni izlet tokom putovanja kroz unutrašnjost Španije.
