Duga oko 400 metara, Skadarlija je danas jedan od najprepoznatljivijih simbola Beograda i nezaobilazna stanica za turiste koji žele da upoznaju boemsku stranu prestonice.
Kako je nastala?
Njena priča počinje još u 19. veku. Prostor Skadarlije tada je bio na periferiji Beograda, a tokom druge polovine tog veka počinje da dobija svoj prepoznatljivi boemski karakter. U male kafane počeli su da dolaze pisci, glumci, slikari i drugi umetnici, pa je Skadarska ulica postala jedno od omiljenih mesta okupljanja beogradske boemije.
Među njenim čuvenim gostima bili su Đura Jakšić, Branislav Nušić, Radoje Domanović, Stevan Sremac i Žanka Stokić. Njihove priče, druženja i kafanski život ostavili su trag koji je do danas deo identiteta Skadarlije.
Danas možete sesti za sto na kaldrmi, probati domaće specijalitete, nazdraviti čašom vina ili rakije i uz zvuke starogradske muzike provesti veče u ambijentu koji je potpuno drugačiji od savremenog gradskog života.
Tri šešira, Dva Jelena i druge kafane daju ulici onu prepoznatljivu živost zbog koje se Skadarlija često opisuje kao boemsko srce Beograda.
Posebno mesto u priči o Skadarliji zauzima kuća Đure Jakšića. U njoj je čuveni pesnik i slikar proveo poslednje godine života, a danas se u tom prostoru održavaju književni, muzički i drugi kulturni programi. Ispred kuće nalazi se i spomenik Đuri Jakšiću.
Šetnju Skadarlijom upotpunjuju Skadarlijska česma, stari fenjeri, zelenilo i karakteristične fasade. Ulica posebno oživi u večernjim satima, kada restorani počnu da primaju goste, a muzikanti svojim nastupima dodatno naglase njen boemski karakter.
