Odskakanje od briselskog konsenzusa i pragmatičan pristup
Robert Fico, koji po četvrti put obavlja dužnost predsednika Vlade Slovačke, u evropskim krugovima prepoznat je po spremnosti da otvoreno odstupi od zajedničkih smernica Evropske unije kada je reč o ključnim spoljnopolitičkim pitanjima.
Među njegovim prvim odlukama po povratku na vlast bilo je obustavljanje državne vojne pomoći Ukrajini i zalaganje za što brže pokretanje mirovnih pregovora, što je izazvalo kritike u pojedinim zapadnim prestonicama. Takođe, Fico se od početka suprotstavlja pojedinim paketima energetskih sankcija, uz obrazloženje da oni nanose direktnu ekonomsku štetu slovačkoj privredi i standardu građana.
Suverenitet u odlučivanju i odnos prema migracijama
Uprkos optužbama političkih protivnika da vodi populističku politiku i narušava jedinstvo Unije, slovački premijer insistira na tome da njegova vlada prvenstveno zastupa nacionalne interese.
Njegov tvrd stav prema briselskom mehanizmu obaveznih kvota za preraspodelu migranata ostao je nepromenjen godinama, pri čemu ističe da svaka članica mora zadržati pravo da sama kontroliše sopstvene granice i demografske procese.
Ovakvo delovanje pozicioniralo ga je kao jednog od najglasnijih zagovornika jačanja uloge nacionalnih država u odnosu na centralizovane briselske institucije.
Nezavisna pozicija prema Kosovu i Metohiji
Kada je reč o regionu Zapadnog Balkana, Fico godinama održava doslednu politiku prema Srbiji, pre svega kroz nepopustljiv stav po pitanju statusa Kosova i Metohije.
Slovačka pod njegovim vođstvom ostaje jedna od pet zemalja članica Evropske unije koje nisu priznale jednostrano proglašenu nezavisnost, pozivajući se na poštovanje međunarodnog prava i rezolucija Ujedinjenih nacija. Zbog takve politike i odbijanja da poklekne pod spoljnim pritiscima, slovački premijer uživa visok nivo uvažavanja u srpskoj javnosti i političkim krugovima.
