Pijavica je jedan od najneobičnijih i najopasnijih oblika olujnog nevremena. Izgleda kao tornado koji se spušta iz baze oblaka prema tlu, ali ne predstavlja svaki takav oblak automatski i tornado. Da bi pijavica nastala, potrebno je da se poklopi više atmosferskih uslova.
Najvažniji uzrok je topao i veoma vlažan vazduh pri tlu, dok se iznad njega nalazi znatno hladniji vazduh. Takva razlika u temperaturi čini atmosferu nestabilnom. Kada se topao vazduh snažno podiže, može doći do razvoja snažnih olujnih oblaka, naročito kumulonimbusa, koji su povezani sa najjačim grmljavinskim nepogodama.
Važnu ulogu ima i promena brzine i pravca vetra sa visinom. Kada vetar pri tlu duva iz jednog pravca, a na većoj visini iz drugog i pritom je znatno jači, u atmosferi može nastati rotacija. Uz snažno uzlazno strujanje, ta rotacija može biti pojačana i organizovana sve dok se ne formira vrtložni stub vazduha.
Kada se takav vrtlog spusti iz baze olujnog oblaka i postane vidljiv zbog kondenzacije vodene pare, nastaje ono što prepoznajemo kao pijavicu. Ako vrtlog dođe u kontakt sa tlom, govori se o tornadu. Na području Balkana pijavice nisu svakodnevna pojava, ali se mogu javiti tokom snažnih oluja, posebno u toplijem delu godine.
Zato su toplota, visoka vlažnost, snažna nestabilnost atmosfere i odgovarajući vetrovni uslovi ključni za razvoj ovakvih pojava. Ipak, čak i kada meteorološki modeli pokažu veoma povoljne uslove, to ne znači da će se pijavica sigurno formirati – za njen nastanak potrebna je precizna kombinacija procesa u atmosferi.
