Planina kristalno čiste vode, netaknutih šuma i vrhova sa kojih pogled oduzima dah.
U srcu jugozapadne Srbije uzdiže se Golija, jedna od najlepših i najočuvanijih planina u zemlji. Prostirući se preko teritorije više opština, Golija očarava netaknutom prirodom, bogatstvom biljnih i životinjskih vrsta i izvorima planinske vode koji izviru iz divljine gotovo nepromenjene vekovima. Upravo zbog tih vrednosti proglašena je Parkom prirode i Rezervatom biosfere pod zaštitom države i UNESCO-a.
Rezervat prirode i zdravog života
Golija je stanište brojnih endemskih i zakonom zaštićenih vrsta, među kojima se izdvaja planinski javor, ali i zelenika, vres i mrki medved. U strogo zaštićenim zonama, poput područja oko Dajićkog (Tičar) jezera, ljudski uticaj gotovo da ne postoji, dok čuvarska služba svakodnevno brine o očuvanju ovog prirodnog blaga. Sa vrhova Jankov kamen i Crni vrh pružaju se panorame koje potvrđuju zašto se Golija smatra jednim od poslednjih bastiona netaknute prirode u Srbiji.
Netaknuta priroda jugozapadne Srbije, najbolje se ogleda u lepoti i jedinstvenosti Golije, koja se ponosi svojom zadivljujućom prirodom i izuzetno bogatim biljnim i životinjskim svetom. Prostire se na teritoriji pet opština, od Ivanjice do Novog Pazara, Raške, Sjenice i Kraljeva. Na ovoj planini ćete pronaći predivne izvore čiste, planinske vode koja izvire u divljoj i još uvek neukroćenoj prirodi. Planinska voda na Goliji je kristalno čista i osvežavajuće hladna.
Golija je planina veoma specifičnog i neobičnog oblika. Prostire se u okviru slova S, a kako joj i samo ime kaže, reč je o jednoj veoma golemoj i prostranoj planini proglašenoj Uredbom Vlada Republike Srbije 2001. godine za Park prirode, u okviru koga se nalazi i Rezervat biosfere Golija-Studenica. Šumsko gazdinstvo „Golija„ Ivanjica, upravlja površinom od 17 398 hektara, rasprostranjenom u 4 opštine, Ivanjici, Čačku, Lučanima i Sjenici.
U parku prirode Golija nalaze se brojna jezera, a možda i najlepše među njima je Dajićko jezero, koga još zovu i Tičar jezero. Ono se nalazi na teritoriji šumske uprave Golijska reka. U parku prirode je proglašen prvi stepen zaštite, što podrazumeva da na toj teritoriji ne sme biti uticaja čoveka. Reč je o području koje je pod zaštitom države i UNESKA.
Organizovana je i čuvarska služba, lugara, koji redovno kontrolišu i obilaze teritoriju.
Golija je karakteristična po endemskim vrstama, a jedna od najznačajnijih je zakonom zaštićen planinski javor.
Pored planinskog javora, retke zaštićene vrste su i zelenika, vres i mnoge druge. Takođe, jedna od životinjskih vrsta koje su zaštićene, je i medved.
Najviši vrh Jankov kamen (1833 m) i nadaleko poznati Crni vrh (1795 m), najdominantniji su na ovoj planini. Sa ovih vrhova pruža se veoma impresivan pogled na sve lepote ove značajne planine. Pored prirodnih lepota, ova planina poseduje i istaknute kulturno-istorijske znamenitosti, poput manastira Studenica i Gradac, koji su neizostavni deo turističke ponude.
Potencijal za turizam ove planine je ogroman, jer Golija još uvek odoleva urbanizaciji i na taj način uspeva da sačuva samo ono najbolje i najautentičnije od prirode. Goliju bi trebalo posetiti zbog šumskih prostranstava i stabala koja su visoka preko 30 metara, kao i zbog preko 100 lekovitih endemskih biljnih vrsta. Priroda Golije je najlepša tokom proleća i leta, tako da vam preporučujemo da tada posetite ovu divnu planinu i da istražite sve njene skrivene dragulje, kao i dobro poznate čari i blagodeti.
