Danski vuk je simbol kontroverznog povratka divljih predatora u moderno evropsko okruženje. Nakon što je ova životinja početkom 19. veka potpuno nestala sa prostora Danske usled intenzivnog lova, trovanja i uništavanja staništa, usledilo je više od dvesta godina potpunog odsustva ovih zveri.
Međutim, prirodni migranti iz Poljske i Nemačke ponovo su 2012. godine prešli granicu i samoinicijativno započeli proces naseljavanja.
Ovaj iznenadni povratak stavio je Dansku pred nesvakidašnji izazov mirnog suživota sa krupnim predatorom u izuzetno urbanoj i poljoprivredno razvijenoj zemlji. Kako u Danskoj praktično ne postoji netaknuta divljina, čopori vukova izabrali su da žive u neposrednoj blizini porodičnih farmi, sela i turističkih izletišta.
Prema pisanju Nacionalne Geografije, evropski vukovi su pokazali zadivljujuću sposobnost ponovnog naseljavanja svojih istorijskih staništa i to bez ljudske pomoći.
Za razliku od Sjedinjenih Američkih Država, gde su vukovi planski vraćani i puštani u divljinu od strane čoveka, u Evropi – zahvaljujući strogoj pravnoj zaštiti od kraja 20. veka – vukovi su se sami proširili iz drevnih šuma Istočne Evrope ka zapadnim zemljama. Prema podacima Nacionalne Geografije, u pojedinim zemljama poput Danske, gde ih nije bilo pune dve decenije vukovi su ponovo uspeli da uspostave stabilne populacije i naviknu se na život u pejzažima koje danas čine uglavnom farme i naselja.
