Naučnici su analizom DNK izdvojene iz semenki grožđa starih oko 2.000 godina, pronađenih u drevnim bunarima u Toskani, uspeli da rekonstruišu najobimniju genetsku mapu razvoja vinove loze na jednom arheološkom lokalitetu.
Istraživanje je pokazalo da su vinogradi iz perioda Rimskog carstva bili deo složene i razvijene poljoprivredne mreže koja je povezivala različite delove carstva i omogućavala razmenu sorti grožđa, tehnika uzgoja i proizvodnje vina. Ovi nalazi ukazuju na visok nivo organizacije u antičkoj poljoprivredi i značaj vinogradarstva u ekonomiji tog vremena.
Posebno značajan rezultat odnosi se na oblast Kjanti u Toskani, danas poznatu po crvenom vinu od sorte sanđoveze. Genetska analiza drevnih semenki pokazala je da je u antičkom periodu na ovom području dominiralo belo grožđe, što ukazuje na znatno drugačiju vinogradarsku tradiciju u odnosu na današnju.
Seme grožđa pronađeno je na lokalitetu Cetamura del Kjanti, arheološkom nalazištu koje je kroz istoriju bilo naseljeno od strane Etruraca, Rimljana i kasnijih srednjovekovnih zajednica. Očuvanje DNK omogućeno je specifičnim uslovima u dubokim bunarima, gde su ostaci bili zaštićeni od kiseonika i biološke razgradnje.
Analizom je utvrđeno da je većina uzoraka pripadala jednoj stabilnoj sorti vinove loze koja je opstajala kroz više vekova i bila prenošena kroz različite civilizacijske periode. Ova loza bila je genetski povezana sa drevnim sortama pronađenim i u drugim delovima Evrope, što dodatno potvrđuje postojanje širokih trgovačkih i poljoprivrednih veza u okviru Rimskog carstva.
Rezultati istraživanja ukazuju i na promene u sortimentu grožđa nakon rimskog osvajanja, kada dolazi do pojave novih sorti, verovatno unetih iz drugih regiona carstva.
Ovo otkriće predstavlja značajan doprinos razumevanju razvoja vinogradarstva u Evropi i pokazuje kako su drevne poljoprivredne prakse oblikovale savremene vinarske regione.
