Nijedan značajan događaj u Vranju i okolini ne može da prođe bez vranjske pesme. O tome kako se ona čuva i kako se tradicija neguje kroz decenije i vekove govori Branimir Stošić Kace, profesor fizičkog vaspitanja i poznavalac lokalnih običaja.
Pesma koja dolazi iz srca
Kako objašnjava Stošić, u Vranju je oduvek bilo uobičajeno da se u večernjim satima, kada se čaršija umiri, začuju muzika i pesma. Reč je o tihoj, nežnoj i pomalo setnoj melodiji, koja, kako kaže, deluje kao da nastaje iz dubokih, nepreboljenih emocija.
Vranjska pesma, ističe, uvek dolazi iz srca. Svaka od njih nosi snažnu emociju i autentičnost, zbog čega se često doživljava kao izraz lične i kolektivne istine.
Istinite priče utkane u stihove
Prema njegovim rečima, gotovo svaka vranjska pesma zasnovana je na stvarnim događajima. U njima se opevaju ljudi i sudbine koje su zaista postojale u Vranju, čime ove pesme dobijaju dodatnu vrednost i autentičnost.
Zbog toga se vranjska pesma ne posmatra samo kao umetnički izraz, već i kao svojevrsno svedočanstvo o životu, emocijama i istoriji jednog kraja.
Zaštićeno kulturno nasleđe
Gradska vranjska pesma je 2012. godine dobila status nematerijalnog kulturnog dobra i uvrštena je na UNESCO listu, čime je njena vrednost dodatno potvrđena i na međunarodnom nivou.
U cilju njenog očuvanja, pokrenut je i festival posvećen staroj gradskoj vranjskoj pesmi, koji ima za zadatak da ovu tradiciju sačuva i prenese budućim generacijama.
View this post on Instagram
