Soko Grad smešten je iznad manastira Svetog Nikolaja Srpskog, na području Azbukovice. Okružuju ga strme litice, šumoviti obronci i planinski prevoji koji su nekada predstavljali prirodnu zaštitu utvrđenja.
Posebno je upečatljiv položaj nekadašnje tvrđave. Podignuta na teško pristupačnoj steni, bila je zaštićena gotovo sa svih strana, dok je prilaz bio moguć samo iz jednog pravca. Danas se do njenog vrha stiže uređenim putem koji polazi od manastirskog kompleksa.
Put vere: Dva kilometra uzbrdo i deset kamenih kapela
Od manastira Soko do vidikovca vodi staza poznata kao „Put vere“. Duga je približno dva kilometra, a tokom uspona savladava se oko 200 metara visinske razlike.
Duž puta raspoređeno je deset kamenih kapela, postavljenih na približno svakih 200 metara. U svakoj je ispisana po jedna od Deset Božjih zapovesti. Staza se postepeno penje uz Sokolske stene, a na pojedinim delovima otvaraju se pogledi prema manastiru, okolnim brdima i planinskim selima.
Na završetku uspona nalazi se pozlaćeni krst, visok 12 metara i težak 2.280 kilograma. Postavljen je 24. marta 2000. godine kao spomenik žrtvama NATO bombardovanja 1999. godine.
Sa prostora nekadašnjeg utvrđenja pruža se širok pogled na brdovitu Azbukovicu. Upravo odatle najbolje se vidi koliko je položaj Soko Grada bio značajan za njegovu odbranu.
Tvrđava koju nisu uspeli da osvoje ni ustanici
Soko Grad je tokom osmanske vlasti bio jedno od najznačajnijih utvrđenja u ovom delu Srbije.
Prema istorijskim podacima, na jedinoj pristupačnoj strani tvrđave Osmanlije su 1452. godine podigle odbrambeni zid sa puškarnicama.
U gornjem delu nalazili su se vojni objekti, dok su u podgrađu postojale kuće, škola, han i dve džamije.
Srpski ustanici su između 1805. i 1812. godine više puta pokušavali da zauzmu tvrđavu, ali bez uspeha.
Utvrđenje je napušteno 1862. godine, nakon naredbe osmanskog sultana o povlačenju posade. U oktobru iste godine njegove zidine su minirane i porušene.
Soko Grad tako nije osvojen vojnim napadom, već je njegova istorija kao aktivnog utvrđenja završena rušenjem.
Manastir Soko u podnožju nekadašnjeg utvrđenja
Ispod Sokolske stene nalazi se manastir Svetog Nikolaja Srpskog, podignut kao zadužbina episkopa Lavrentija.
Manastirska crkva izgrađena je 1994. godine. U kompleksu se nalaze konaci, biblioteka, muzej i Dom Nikolaja Velimirovića.
Posebnu pažnju privlači položaj manastira, koji je sa jedne strane okružen šumovitim padinama, a sa druge visokim stenama na kojima je nekada stajala tvrđava.
Odavde počinje uspon do Soko Grada, pa je manastirski kompleks ujedno i polazna tačka za najčešći obilazak ovog lokaliteta.
Za planinare postoji i staza duga 16,5 kilometara
Posetioci koji žele dužu pešačku turu mogu da izaberu planinarsku stazu Ljubovija – Soko Grad.
Prema podacima Planinarskog saveza Srbije, trasa je duga 16,5 kilometara i predstavlja deo evropskog pešačkog puta E7.
Na njenoj putanji nalazi se šest vidikovaca, a prolazi kroz naselja Čitluk i Sokolac, pored manastira Svete Trojice i manastira Svetog Nikolaja.
Staza je označena crveno-belim planinarskim markacijama, a Planinarski savez je klasifikuje kao laku. Za njen prelazak navodi se okvirno tri i po sata, mada vreme zavisi od kondicije i uslova na terenu.
Soko Grad je zanimljiv i zbog prirode Sokolske planine i zbog činjenice da se na relativno malom prostoru nalaze ostaci nekadašnje tvrđave, manastir, uređena pešačka staza i vidikovac.
