Građa govornog aparata ostavlja trag u izgovoru
Istraživači sa Univerziteta u Nojšatelu i Univerziteta u Cirihu analizirali su snimke magnetne rezonance 32 govornika američkog engleskog jezika dok su izgovarali pet osnovnih samoglasnika. Upoređivanjem položaja jezika, usana, nepca i drugih delova govornog aparata sa zvučnim zapisima utvrdili su da anatomske razlike objašnjavaju približno polovinu akustičkih razlika među govornicima.
Iako ljudi nesvesno prilagođavaju pokrete govornog aparata kako bi izgovor glasova bio što jasniji, ta prilagođavanja nisu potpuno ista kod svih. Zbog toga oblik nepca, položaj jezika i građa ždrela mogu ostaviti merljiv trag u načinu na koji pojedinac govori.
Od individualnih razlika do različitih jezika
U drugom delu istraživanja, naučnici su uporedili gotovo 20.000 samoglasnika koje je izgovorilo 3.867 govornika deset jezika. Utvrdili su da je obrazac razlika u izgovoru među jezicima sličan onom koji postoji među pojedincima koji govore isti jezik. To ukazuje na mogućnost da biološke razlike među ljudima mogu doprineti razvoju glasovnih karakteristika jezika tokom vremena.
Autori istraživanja, međutim, naglašavaju da anatomija nije jedini faktor koji oblikuje govor. Na razvoj jezika utiču i kulturno nasleđe, kontakt među jezičkim zajednicama i dvojezičnost, koji mogu menjati izgovor tokom više generacija.
Potrebna su dodatna istraživanja
Istraživanje ima određena ograničenja: analiza magnetnom rezonancom obuhvatila je govornike samo jednog jezika, dok su snimanja obavljena u ležećem položaju, što je moglo uticati na prirodnost izgovora. Zbog toga su potrebna dodatna istraživanja koja bi obuhvatila veći broj jezika i druge elemente govora, osim samoglasnika.
