Svitak poznat kao PHerc. 1667, dugačak 1,4 metra, sadrži stoički filozofski traktat o etici iz 2. veka pre nove ere, koji razmatra ljudsku prirodu i moralni napredak. Iako je deo teksta izgubljen zbog oštećenja, naučnici su uspeli da pročitaju više odlomaka, uključujući završni deo u kojem se pominje Aristokreon, nećak i učenik grčkog filozofa Hrizipa.
Papirus je najpre snimljen u Evropskom sinhrotronu u Francuskoj, gde su rendgenski zraci omogućili trodimenzionalni prikaz njegovih unutrašnjih slojeva. Zatim su modeli veštačke inteligencije analizirali gotovo nevidljive tragove mastila i pretvorili ih u čitljiv tekst. Ista tehnologija primenjena je i na još dva svitka iz Herkulaneuma, pri čemu je kod jednog potvrđena tačnost ranijih dešifrovanja, dok je kod drugog prvi put pročitana naslovna strana i utvrđeno da je reč o osmom tomu dela „O bogovima“ epikurejskog filozofa Filodema.
Svi papirusi potiču iz jedine sačuvane antičke biblioteke, pronađene u luksuznoj vili u Herkulaneumu, gradu koji je zajedno sa Pompejom zatrpan tokom erupcije Vezuva 79. godine. Visoka temperatura vulkanskog pepela sačuvala je svitke u ugljenisanom stanju, ali su prethodni pokušaji njihovog ručnog odmotavanja tokom 19. i 20. veka doveli do nepovratnog uništavanja brojnih stranica.
Ovaj uspeh ostvaren je u okviru projekta „Vezuvski izazov“ (Vesuvius Challenge), međunarodne inicijative pokrenute 2023. godine s ciljem da se pomoću veštačke inteligencije pročita još nekoliko stotina zatvorenih antičkih svitaka i tako otkriju dela za koja se veruje da su izgubljena više od dva milenijuma.
