Slavska sveća ima posebno mesto u obeležavanju krsne slave. Njeno paljenje prati molitva, a svetlost plamena u pravoslavnoj tradiciji simbolizuje svetlost Hristovog učenja.
Zato njena uloga nije završena odlaskom poslednjih gostiju.
Ostatak sveće može da se koristi tokom godine
Sveća koja nije dogorela može da se sačuva za zajedničke porodične molitve. U uputstvu o slavskim običajima objavljenom na sajtu Eparhije vranjske navodi se da se sveća i svećnjak posle slave ostavljaju pred ikonom ili na drugom svečanom mestu u domu i ponovo koriste prilikom kućne molitve.
Na taj način slavska sveća ostaje deo porodičnog verskog života i nakon praznika. Može se ponovo upaliti i prilikom osvećenja vodice pred Vaskrs.
Drugi običaj podrazumeva da se preostala sveća odnese u crkvu i tamo zapali. Za nedoumice o tome kada i gde je zapaliti najbolje je obratiti se parohijskom svešteniku.
Kako se završava slavski dan
Prema opisu običaja koji objavljuje Eparhija vranjska, domaćin sveću pali na dan slave, neposredno pred rezanje kolača. Pre toga se prekrsti, pomoli i celiva je.
U istom uputstvu opisano je i gašenje: domaćin se prekrsti, a zatim uz fitilj pažljivo izlije malu količinu vina. Nakon gašenja sveća se odlaže na mesto na kojem će se čuvati.
Dok gori, sveća treba da bude u stabilnom svećnjaku, udaljena od zavesa, ukrasa i drugih zapaljivih predmeta, uz prisustvo nekoga od ukućana.
Porodični običaji mogu da se razlikuju
Način čuvanja i ponovnog paljenja slavske sveće nije isti u svakom domu. Negde se ona redovno koristi tokom godine, a negde se ostatak čuva i kasnije odnosi u crkvu.
Zato ove postupke treba opisivati kao običaje koji prate obeležavanje slave, bez tvrdnji da postoji samo jedan prihvatljiv način. Ako porodica nije sigurna kako da postupi, savet svog sveštenika može da razjasni nedoumicu.
